به گزارش خبرنگار اقتصادی ایرنا، اباذر براری روز دوشنبه در نشست همکاری های تجاری ایران و برزیل اظهار داشت: نیازمند بررسی چالش ها و رفع موانع در جهت توسعه پایدار روابط این دو کشور هستیم.
وی با بیان اینکه یکی از چالشهای اساسی پس از جنگ، موضوع تامین کالا و استمرار زنجیره بوده است، افزود: مسئله لجستیک امروز به یکی از چالشهای مهم تجارت جهانی تبدیل شده و این موضوع در تجارت ایران و برزیل، به دلیل فاصله جغرافیایی و حجم بالای محمولههای تجاری، اهمیت بیشتری پیدا کرده است.
براری با اشاره به وابستگی بخش قابلتوجهی از مبادلات دو کشور به کالاهای حجیم و اساسی از جمله شکر، ذرت و غلات، خاطرنشان کرد: حمل دریایی این نوع کالاها با استفاده از کشتیهای بزرگ، از نظر اقتصادی و عملیاتی با حملونقل زمینی قابل مقایسه نیست و جایگزینی مسیرهای دریایی با حملونقل جادهای، هزینهها و پیچیدگیهای قابلتوجهی به تجارت تحمیل میکند.
وی در تشریح تغییر مسیرهای حملونقل دریایی ایران و برزیل گفت: به دلیل جنگ تحمیلی مسیرهای سنتی کشتیرانی با محدودیت مواجه شدهاند و در شرایط فعلی، بخشی از مبادلات از مسیرهای جایگزین و با استفاده از بنادر واسط، از جمله مسیر ترکیه، انجام میشود. با این حال، عبور از مسیرهای جایگزین نیز با ملاحظات امنیتی، زمانی و اقتصادی همراه است.
معاون امور بینالملل فدراسیون حملونقل و لجستیک با اشاره به افزایش چشمگیر هزینههای حملونقل تصریح کرد: هزینه حمل یک کانتینر ۴۰ فوت که پیش از این حدود سه هزار دلار برآورد میشد، در شرایط فعلی به حداقل هشت هزار دلار رسیده است. همچنین هزینه حمل زمینی محمولهها از مسیرهای جایگزین نیز افزایش قابلتوجهی داشته است.
وی گفت: سایر بنادر کشور از ظرفیت مهمی برای توسعه مسیرهای تجاری و کاهش وابستگی به مسیرهای دریایی محدودشده برخوردار هستند.
برابری با اشاره به ضرورت بازنگری در زیرساختها و برنامهریزیهای لجستیکی کشور بیان داشت: حتی در صورت پایان شرایط جنگی، بازگشت سریع به وضعیت عادی در مسیرهای دریایی و رفع محدودیتهای احتمالی، نیازمند زمان خواهد بود ازاینرو باید از هماکنون برای توسعه ظرفیتهای جایگزین، بهویژه بندر چابهار، برنامهریزی شود.
واردات ۳ میلیارد دلاری ایران از برزیل
در ادامه این نشست، سینا علیپور فعال و کارشناس راهبرد زنجیره تامین و توسعه کسبوکار، با اشاره به ظرفیتهای گسترده همکاری اقتصادی میان دو کشور، بر ضرورت توسعه روابط تجاری، ایجاد زیرساختهای پایدار و متوازنسازی مبادلات اقتصادی ایران و برزیل تاکید کرد.
وی با اشاره به جمعیت بیش از ۹۰ میلیون نفری ایران و بیش از ۲۰۰ میلیون نفری برزیل، گفت: عضویت هر دو کشور در گروه بریکس به توسعه تجارت کمک می کند، برزیل از بزرگترین تولیدکنندگان محصولات کشاورزی و مواد غذایی جهان است و ایران نیز با جمعیت قابلتوجه و نیازهای گسترده مصرفی و صنعتی، ظرفیت مهمی برای توسعه این همکاریها دارد.
علیپور با اشاره به آمار مبادلات تجاری دو کشور در سال ۲۰۲۵، اظهار داشت: بر اساس ارقام ارائهشده، ایران در این سال حدود سه میلیارد دلار واردات از برزیل داشته، در حالی که صادرات ایران به این کشور تنها حدود ۹۱ میلیون دلار بوده است.
وی افزود: بخش عمده واردات ایران از برزیل شامل ذرت، سویا و نهادههای دامی است و بر اساس آمار مطرحشده، حدود ۸۷ درصد واردات ایران از این کشور را ذرت و سویا تشکیل میدهند.
این فعال زنجیره تامین، با اشاره به وابستگی بخش مهمی از زنجیره تامین خوراک دام و طیور ایران به محصولات کشاورزی برزیل گفت: امروز بخش قابلتوجهی از ذرت و کنجاله سویای مورد استفاده در صنعت دام و طیور کشور از برزیل تامین میشود. حتی برخی از مواد اولیه صنایع غذایی، مانند گلوکز و فروکتوز که از فرآوری ذرت به دست میآیند، به این زنجیره تامین وابسته هستند.
علیپور با اشاره به استمرار مبادلات تجاری دو کشور در شرایط دشوار اقتصادی و محدودیتهای بینالمللی اظهار داشت: تجارت محصولات اساسی و غذایی، به دلیل ماهیت ضروری خود، از ظرفیت تابآوری بالایی برخوردار است.
وی همچنین با استناد به آمار ارائهشده در سخنانش اعلام کرد: ایران در چهار ماه نخست سال ۲۰۲۶ حدود ۹۱۲ میلیون دلار واردات از برزیل داشته و ارزش واردات در ماه آوریل به حدود ۳۴۶ میلیون دلار رسیده است.
ضرورت ایجاد زیرساختهای لجستیکی، مالی و تجاری
وی یکی از موانع توسعه روابط اقتصادی دو کشور را فاصله جغرافیایی، دشواری ارتباط مستقیم میان تجار و محدودیت دسترسی به شبکههای تجاری و مالی دانست و گفت: توسعه تجارت با برزیل صرفا با افزایش واردات محقق نمیشود و به ایجاد زیرساختهای لجستیکی، مالی و تجاری، توسعه ارتباطات مستقیم میان شرکتهای خصوصی و شکلگیری کانالهای پایدار همکاری نیاز دارد.
وی پیشنهاد کرد: با توجه به ظرفیتهای برزیل در تولید محصولات غذایی و صنایع مرتبط با دام و طیور، زمینه حضور و فعالیت شرکتهای برزیلی در بازار ایران و همکاری مشترک با تولیدکنندگان داخلی نیز مورد بررسی قرار گیرد.